Hezkuntzan, beste zenbait arlotan bezala, askotan Finlandia, Noruega, Suezia edo Estatu Batuak bezalako herrialdeak hartzen ditugu eredutzat. Herrialde hauen berezitasunak aberasgarri direlakoan, interesatzen zaigun arloa bere horretan aplikatu nahi izaten dugu, testuinguruari jaramonik egin gabe. Artikuluan esaten den bezala, irakasle izateko formakuntza desberdina da herrialdearen arabera. Finlandian adibidez, oso ondo funtzionatzen duen eredua dute; gurerako ondorio bera nahi dugunez, eredu berdina ezartzearekin nahikoa dela uste izaten dugu, ingurunea kontuan hartu gabe. Baina gizarteak guztiz desberdinak dira. Eredutzat hartzen ditugun herrialdeetan, alderdi politiko guztiek bat egiten dute hezkuntzaren norabideaz erabakiak hartzerakoan. Euskal Herrian eta Estatu Espainiarrean, berriz, agintaldi bakoitzean, alderdi politikoaren ideologiaren arabera, hezkuntzaren-legea aldatu egiten da. Ez zaio, beraz, hezkuntzari dagokion garrantzia ematen eta ondorioz, ez dago egonkortasunik.
Egun daukagun hezkuntza-eredua hobetu daiteke zalantzarik gabe, haatik, besteek egiten dutena kopiatzearekin ez da arazoa konponduko. Hasteko, hemengo ereduan arazoa non dagoen bilatu beharko genuke; irakasleak, ikasleak, gizartea, agintariak… non dago arazoa? Izan ere, egungo ikasle askok ikasteko interesik ez dute, eta zenbait irakaslek aspaldi ikasiakoarekin nahikoa dutela uste dute, etengabeko formakuntzari muzin eginez. Honek, hezkuntza-ereduaren porrota adierazten digu.
Irakasle izateko formakuntza luzeagoa eginez ere, esate baterako, Finlandian bezala, ez genuke arazoa konponduko (Bolognarekin gertatuko dena; 3 urteko luzapena zuen karrera, orain 4 urtekoa izango da,). Noski, formakuntza luze honetan jasotako teoriak lagungarriak izango dira, baina ez nahikoak irakasle “onak” izateko. Izan ere, esperientzia ezinbestekoa da, bai guk bizitutakoa bai besteek bizitutakoa, alegia, esperientziak partekatzeak izugarri aberats dezake norbere formakuntza.
Bestalde, aniztasuna oso kontuan hartzeko faktorea da; ikusiko baitugu haur-taldeak oso desberdinak direla, haur bakoitzaren izaera berezia dela-eta. Hala, beren beharrak ere desberdinak izango direlarik, irakaslea taldeko haur bakoitzari egokitu beharko zaio, behar bezalako erantzuna eman nahi badu bederen.
Gizartea garatuz doa eta ingurunea etengabe aldatuz. Etorkizunean ere hala izango da eta beharrak ere egungoen desberdinak izango dira. Horregatik, irakasleok jasotako hasierako formakuntza bezain garrantzitsua izango da ondoren, esperientziarekin eta hauen elkartrukeekin jasoko duguna. Azken batean, hori izango da irakasleari egoerara, taldera eta beharretara egokitzen lagunduko diotena.
Egun daukagun hezkuntza-eredua hobetu daiteke zalantzarik gabe, haatik, besteek egiten dutena kopiatzearekin ez da arazoa konponduko. Hasteko, hemengo ereduan arazoa non dagoen bilatu beharko genuke; irakasleak, ikasleak, gizartea, agintariak… non dago arazoa? Izan ere, egungo ikasle askok ikasteko interesik ez dute, eta zenbait irakaslek aspaldi ikasiakoarekin nahikoa dutela uste dute, etengabeko formakuntzari muzin eginez. Honek, hezkuntza-ereduaren porrota adierazten digu.
Irakasle izateko formakuntza luzeagoa eginez ere, esate baterako, Finlandian bezala, ez genuke arazoa konponduko (Bolognarekin gertatuko dena; 3 urteko luzapena zuen karrera, orain 4 urtekoa izango da,). Noski, formakuntza luze honetan jasotako teoriak lagungarriak izango dira, baina ez nahikoak irakasle “onak” izateko. Izan ere, esperientzia ezinbestekoa da, bai guk bizitutakoa bai besteek bizitutakoa, alegia, esperientziak partekatzeak izugarri aberats dezake norbere formakuntza.
Bestalde, aniztasuna oso kontuan hartzeko faktorea da; ikusiko baitugu haur-taldeak oso desberdinak direla, haur bakoitzaren izaera berezia dela-eta. Hala, beren beharrak ere desberdinak izango direlarik, irakaslea taldeko haur bakoitzari egokitu beharko zaio, behar bezalako erantzuna eman nahi badu bederen.
Gizartea garatuz doa eta ingurunea etengabe aldatuz. Etorkizunean ere hala izango da eta beharrak ere egungoen desberdinak izango dira. Horregatik, irakasleok jasotako hasierako formakuntza bezain garrantzitsua izango da ondoren, esperientziarekin eta hauen elkartrukeekin jasoko duguna. Azken batean, hori izango da irakasleari egoerara, taldera eta beharretara egokitzen lagunduko diotena.
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada